FUNKIA Blue Angel Nazwa łacińska: HOSTA

 FUNKIA 

Nazwa łacińska: HOSTA

Rodzina: Liliaceae - Liliowate

Obejmuje około 40 gatunków roślin zielnych pochodzących z Azji Wschodniej - większość z Japonii, niektóre z Chin i Korei. Rosną w lasach górskich, zagajnikach olchowych i wierzbowych, na podmokłych łąkach i w wilgotnych szczelinach skalnych. 

Pokrój: różny w zależności od gatunku i odmiany. Można spotkać odmiany miniaturowe lub dorastające 0,7-1m wysokości.

Liście: okazałe, tworzą rozety. Zależnie od odmiany różnią się wielkością, kształtem (sercowate, nerkowate, lancetowate) i kolorem. Mogą być jednolicie wybarwione; ciemnozielone, szaroniebieskie, seledynowe, żółtawe lub wielobarwne z białymi bądź żółtymi paskami i smugami. Powierzchnia liści może być matowa lub błyszcząca. Unerwienie liści jest bardzo mocno zaznaczone.

Kwiaty: kwiatostany dzwonkowate, koloru od białego, niebieskiego do fioletowego, fioletoworóżowego, zebrane w grona wyrastające na prostych łodygach, pojawiają się od VI do X. U niektórych odmian kwiaty pachnące.

Zastosowanie: do obsadzania klombów, obrzeży strumyków wodnych, ogródków skalnych, pojemników.

Odmiana: Blue Angel
Kolor: liść w niebieskie linie

Kwitnienie: czerwiec-październik
Wysokość rośliny: 100 cm
Stanowisko: słoneczne lub półcień

EPIMEDIUM Nazwa łacińska: EPIMEDIUM

Nazwa łacińska: EPIMEDIUM

Rodzina: Berberidaceae - Berberysowate

Należy tu ok. 60 gatunków, występujących tylko w południowych Chinach. Poza tym mniej liczne gatunki występują w Azji centralnej, południowej i zachodniej, sięgając Europy. Liczne gatunki uprawiane są w ogrodach jako rośliny okrywowe. Roślina ma pokrój krzaczasty, rozrasta się przez kłącza. Liście z jajowatymi, ostro zakończonymi blaszkami o ostrych ząbkowanych krawędziach, na początku lekko czerwonawe, a jesienią intensywnie czerwone i czerwonobrunatne. Kwiaty są małe, zebrane w luźne kiście. 

Stanowisko półcieniste do cienistego. Gleba żyzna, wilgotna, przepuszczalna, bogata w składniki pokarmowe. Usuwanie starych liści prowokuje wyraźną zmianę barwy liści jesienią. Pod koniec zimy roślinę należy ściąć przy samej ziemi. Najlepiej sadzić tę bylinę w miejscach osłoniętych od wiatru i przykrywać na zimę. Roślina doskonale nadająca się do obsadzania nagich miejsc pod drzewami, gdyż dobrze rośnie nawet w glebie poprzerastanej korzeniami. 

CIEMIERNIK Nazwa łacińska: HELLEBORUS NIGER

BRUNERA Nazwa łacińska: BRUNNERA

BRUNERA

Nazwa łacińska: BRUNNERA

Rodzina: Boraginaceae - Ogórecznikowate.

Lubi stanowiska cieniste lub półcieniste na glebie żyznej i próchnicznej ale przy dobrej wilgotności gleby rośnie bez problemów również w słońcu.

Ma piękne drobniuteńkie kwity do złudzenia przypominające kwiaty niezapominajki zebrane w luźnych baldachach rozkwitają już od połowy kwietnia w dużych ilościach, kwitnienie w sprzyjających warunkach trwa aż do końca maja.

Po przekwitnięciu liście dorastają do średnicy ok. 6 cm tworząc rozetę o wysokości ok. 40 cm. Nadaje się do nasadzeń pod drzewami i krzewami, ciekawie wygląda również nad naturalnymi i sztucznymi strumieniami

BOŻYKWIAT Nazwa łacińska: DODECATHEON MEADIA

BOŻYKWIAT

Nazwa łacińska: DODECATHEON MEADIA 

Rodzina; Primulaceae - Pierwiosnkowate.

Występuje na wschodnich wybrzeżach Ameryki Północnej. Jest to urokliwa bylina osiągająca wysokość 40 cm. Posiada wydłużone, jajowate liście, których długość dochodzi do 15 cm. Bylina nadaje się do ogrodów naturalistycznych i ogrodów skalnych. Dodecatheon wysadzany jest również na obrzeżach rabat w bezpośrednim sąsiedztwie innych bylin lub w sąsiedztwie drzew i krzewów. Takie umiejscowienie uzasadnione jest tym, że po przekwitnięciu część nadziemna rośliny obumiera. Oryginalne kwiaty bożykwiata, przypominające kwiaty cyklamena nadają się również do cięcia. Bylina najlepiej rośnie na glebach żyznych i próchnicznych, utrzymujących wilgoć do końca wiosny. Jeśli chodzi o stanowisko to najlepiej sprawdzi się ona w miejscach słonecznych i półcienistych.

BERGENIA Rotblum i Baby Doll Nazwa łacińska: BERGENIA

BERGENIA

Nazwa łacińska: BERGENIA

Rodzina: Saxifragaceae - Skalnicowate.

Nazwa rodzaju Bergenia pochodzi od nazwiska niemieckiego anatoma i botanika Karla Augusta von Bergena. Znanych jest obecnie osiem gatunków bergenii, występujących w środkowej i wschodniej Azji. Wszystkie są bylinami, które począwszy XIX wieku uprawiane są w Europie jako rośliny ozdobne. 

Bergenie tworzą grube, płożące się po ziemi kłącza. Z nich wyrastają zwykle długoogonkowe liście, w zarysie okrągłe, jajowate lub szerokoeliptyczne zebrane w rozety. Liście są gładkie, błyszczące, skórzaste, zimozielone, niekiedy ładnie przebarwiają się na zimę. Wielkość liści jest dość zmienna i zależy od gatunku. Pędy kwiatostanowe osiągają wysokość od 20 do 40 cm. Są one grube, mięsiste, często krwistoczerwone, zakończone wiechą szeroko dzwonkowatych kwiatów. Bergenie kwitną na biało, purpurowo, ale najczęściej na różowo w różnych odcieniach. Kwiaty utrzymują się długo, od kwietnia do maja, a niekiedy powtarzają kwitnienie jesienią. 

Zastosowanie: doskonale pasuje do ogrodów tematycznych – skalnych, wodnych, w których tworzy zielone, szeroko rozrastające się kobierce.

Odmiana: Baby Doll
Kolor: j. różowy

Kwitnienie: kwiecień - maj
Wysokość rośliny: 30-40 cm
Stanowisko: słoneczne lub półcień




Odmiana: Rotblum
Kolor: rożowo-czerwona

Kwitnienie: kwiecień - maj
Wysokość rośliny: 30 cm
Stanowisko: słoneczne lub półcień